مثل مادرم

باز هم زمین خوردم…

 باز هم خسته شدم…

 باز هم ناتوان و ضعیف شدم…

معبود بی نظیر من!

اگر نبود اطمینان به نگاه مهربان تو…

و اگر نه این بود که میدانم اگر عنایت ویژه ای نیست، نه از سر غفلت! بلکه بخاطر اقتضای حکمت توست

تویی که هوا خواه رشد من هستی و عالم تری به این که اگر بی گاه در بگشایی چه بلاها که بر سر انسانیتم نمی آید…!

درست مثل همان پروانه در پیله …

باز از نام و یاد تو و با توسل به آبروداران درگاهت نور و گرما میگیرم

توانم ده برای برخاستنی دیگر

برخاستنی که شایسته نصوحان درگاه توست

یا دلیل المتحیرین

یا امان الخائفین

الهی و ربی من لی غیرک

فاغث یا غیاث المستغیثین…